Vertrek

Eindelijk zijn we weg! Snel naar Frankfurt vliegen en dan door naar Kaapstad. Best wel luxueus, zo’n intercontinentaal vliegtuig!

Aankomst in Zuid-Afrika

Vanmorgen, nog voor de zon op was, kwamen we aan in Kaapstad. Spijtig dat we de stad dus niet vanuit de lucht konden zien. Maar da’s voor als we terug naar huis komen.
Onze auto gaan afhalen op de luchthaven. En dan als volleerde Zuid-Afrikanen aan de linkerkant van de weg naar ons guesthouse. Daar zijn we dan toch nog maar eventjes ons bed ingekropen. Ondanks de luxe op het vliegtuig was het aantal uren slaap zeer beperkt!
Namiddag is Tilda van ABBA adoptions langsgekomen. Ze heeft ons het programma voor de volgende weken uitgelegd (niet veel dat we nog niet wisten) en ook nog wat over onze kleine verteld. Ondertussen is hij 66 cm groot en weegt hij 8,24 kg!!!!! Een flink gezonde jongen, dus. We hebben ook al zijn Zuid-Afrikaans paspoort, met een iets recenter fotootje, gekregen. Neem maar eens een kijkje door op het cameraatje hierachter te klikken.

Zoals je ziet hebben we een manier gevonden om te internetten en te mailen. In de shopping-mall hier in de buurt, is er een koffiehuis met een hot spot. Daar kunnen we dus met onze laptop draadloos surfen. Dat valt dus al reuze mee. En vermits Kaapstad bezaaid is met shopping-malls, zou het geen probleem moeten zijn om ook in Paarl eentje te vinden waar we op het internet kunnen.
Vandaag zijn we voor het eerst het centrum van Kaapstad gaan verkennen. We hebben V&A Waterfront bezocht, waar ook het Two Oceans Aquarium zich bevindt. Enorm veel prachtig gekleurde zeewezens gezien! En natuurlijk ook pinguins en zeehondjes.
We hebben ook kennis gemaakt met het Duitse adoptiekoppel dat in hetzelfde guesthouse verblijft als wij. Ze hebben twee dochtertjes: één biologisch eigen en nu sinds twee weken ook een Zuid-Afrikaans. Samen hebben we de hele avond ervaringen uitgewisseld. Best wel leuk. En zo gaat het wachten ook wat sneller voorbij.

Toen we vanmorgen wakker werden, scheen de zon al door het raam! Na het regenweer van vrijdag en het miezerige weer van gisteren (ja, in Zuid-Afrika staat de winter voor de deur!) was dit waarop we zaten te wachten.
Het perfecte weer om naar de top van de Tafelberg te trekken. Dat hebben we namiddag dan ook gedaan. Daar boven was het wel wat kouder, maar er waren bijna geen wolken en de zon zorgde voor een schitterend decor.
Tussendoor nog eventjes gaan wandelen in de Company’s Gardens en vanavond nog gezellig met z’n tweetjes gaan eten. Voorlopig de laatste keer, dus hebben we maar gekozen voor een romatisch plekje: de haven van Waterfront.

Casper dag

Tilda van ABBA adoptions stond stipt om 8.50 voor de deur om ons op te pikken. Samen reden we naar het kantoor van ABBA. Daar hadden we eerst een gesprekje met Ouma Miems en Oupa Naas. Zij zijn de huisouders van Ubuntu House, het kindertehuis waar Casper sinds de dag na zijn geboorte verbleef. Bijzonder lieve mensen die samen met nog enkele vrijwilligers voor Capser hebben gezorgd.
Na dit gesprekje waarin we nog wat uitleg van hen kregen over onze zoon, zijn Naas en Miems naar de kamer erlangs gegaan om hem te gaan halen. Miems kwam terug met Casper op haar arm en gaf hem aan ons. Nadat Tilda en Hester nog enkele fotootjes namen, vertrok iedereen weer om ons met z’n drietjes enkele minuten alleen te laten.
Ons serieus ventje van op de foto’s veranderde al snel in een lachend, brabbelend, blij mannetje. Zowel papa als mama vielen onmiddellijk in de smaak.
Tijdens onze rit terug naar het guesthouse, lag meneer al te slapen. Zo’n belevenis moet ook wel vermoeiend zijn. Maar het dutje was van korte duur. We zijn dan maar wat boodschappen gaan doen (pampers, melk… je weet wel).
Na zijn flesje om 14.00, hebben we hem maar in zijn bedje gestopt. Daar heeft hij geslapen als een roosje (net zoals zijn papa, trouwens; het was dan ook maar een kort nachtje!).

Gisterenavond hebben we Casper voor de eerste keer in bad gestopt. Dat vindt hij blijkbaar wel prettig. De nacht verliep ook vrij vlot. Papa doet de avondshift en heeft hem rond 12 uur nog een flesje gegeven. Mama, die de ochtend voor haar rekening neemt, heeft hem dan vanmorgen om 6 uur opnieuw een flesje gegeven. Hierna zijn we nog maar eventjes terug gaan slapen.
In de voormiddag is Hester van ABBA nog eventjes langsgeweest om te zien hoe het was en nog wat afspraken te maken voor de volgende dagen. Vermits we de rest van de dag niets meer te doen hadden, zijn we er met de auto op uitgetrokken.
Onze eerste halte was Simonsstad, bekend voor zijn pinguins. Hier hielden we eventjes halt om Casper een flesje te geven en zelf van overheerlijke visgerechten te proeven. En natuurlijk gingen we ook eventjes naar de pinguins kijken!
Van daaruit zijn we doorgereden naar Cape Point. Dit uiterst zuidelijke punt van Afrika, ligt in een natuurreservaat. Op onze weg kwamen we er wat bavianen tegen.
Toch wel fijn dat we met onze kleine man zulke uitstappen kunnen maken. Hij heeft in de auto flink geslapen! Cape Point zelf hebben we spijtig genoeg niet gezien. Het laatste stuk ernaartoe moet je te voet doen. Met een kleine op je arm en meer dan 30 °C is dat niet zo vanzelfsprekend.

Officieel onze zoon

De rechter heeft het vandaag officiëel gemaakt. Casper is nu echt onze zoon! 10 minuutjes rechtbank, een leuke babbel met de rechter en natuurlijk de ‘verplichte’ foto met haar en de Zuid-Afrikaanse vlag volstonden hiervoor.
De rest van de dag nemen we wat rust. Behalve wat boodschapjes doen in het plaatselijke shoppingcenter, zijn we niet veel van plan. Op zo’n dagje kunnen we met z’n drieën wat aan elkaars ritme wennen.
We beginnen onze jongen ondertussen al wat te kennen en hij ons. Alles is voor hem heel nieuw. Naar de winkel gaan is een grote belevenis, de tuin kan hij minutenlang bekijken… Maar ook rustig op zijn dekentje liggen, vind hij heel fijn. Hij brabbelt dan de hele tijd en lacht, terwijl hij alles wat hij in zijn handjes krijgt, in zijn mond stopt.
Alleen het slapengaan lukt niet altijd even vlotjes. Hij is blijkbaar gewend van in iemands armen in slaap te vallen en wil altijd nog ergens iemand tegen zich voelen. De ‘aunties’ (zo noemen ze de vrijwilligsters in het tehuis) hebben hem toch wel wat verwend! 
Gisteren is het ons al gelukt om één voeding minder te geven (5 i.p.v. 6, zoals ze dat in Ubuntu House doen met alle kindjes). Vandaag zijn we maar eens begonnen met een fruitpapje. En lekker dat dat was! Onze grote jongen lepelde op één-twee-drie een halve banaan en een volledige koek naar binnen. Alsof hij niets anders gewend was!
En daarna is het flink gaan slapen. Voor ons de kans om de website nog eens bij te werken. Zoals jullie merken lukt dat niet elke dag. Er kruipt toch wat werk in en af en toe zijn er andere dingen die voorrang krijgen, Casper bijvoorbeeld!

Gisterenavond hebben we bezoek gehad. Wiebke, Bernhard, Fabienne en Elea (de Duitse familie die in hetzelfde guesthouse logeerden als wij) zijn langsgekomen voor een gezellig spaghetti-avondje. Vannacht zijn ze terug naar huis vertrokken.
Voor ons was de nacht heel rustig. Casper slaapt goed door. En we beginnen elkaar stilaan al heel goed te kennen. Zo een paar dagen niet te veel uitstappen doen en we kennen elkaars ritme al.
Casper is, zoals jullie wellicht al weten, een stevig kereltje. Hem de ganse tijd in de Maxi Cosi dragen is niet te doen en voor de draagzak is het nogal warm. Gisteren hebben we in de shoppingmall rondgereden met de Maxi Cosi in een winkelkar. Dat was wel leuk, maar spijtig genoeg raakt de winkelkar niet in de koffer! De pré-historische buggy van Dawn (de gastvrouw van ons verblijf) bood ook geen oplossing. Dus zijn we naar een grote babyzaak gegaan en hebben er ons een heel handige kleine buggy aangeschaft. Die hadden we thuis toch nog niet.
In de namiddag zijn we dan eventjes op bezoek geweest bij het Nederlandse koppel dat we gisteren op de rechtbank ontmoet hebben. Zij hebben een zoontje, Aron, die 2 weekjes jonger is dan onze Casper. Ze hebben samen een paar maanden in Ubuntu House doorgebracht. Een leuk weerzien voor onze jongens!

Weinig activiteit vandaag. We zijn vandaag alleen even gaan wandelen met de nieuwe buggy. Het weer is hier op dit ogenblik trouwens nog steeds schitterend! Het rare is wel dat het ’s avonds om 18 h al donker is.
We gaan vandaag nog proberen wat pasfoto’s te laten maken van Casper. Die heeft hij nodig voor zijn visum. Hopelijk wil hij wat lachen, want da’s niet zo gemakkelijk. Van het ogenblik dat hij een camera ziet verandert zijn gezichtje van een stralend zonnetje in een bewolkte hemel.

We hebben vandaag onze valiezen gepakt en zijn verhuisd. De eerst week hadden we een appartement gehuurd in een guesthouse in Kaapstad, dichtbij de adoptiedienst. Nu trekken we de wijnstreek in.
We zullen nog 2 weekjes logeren in ‘Mooi Bly’. Dit is een wijndomein in Paarl dat uitgebaat wordt door een Vlaamse familie. Er zijn ook 5 gezellige cottages. Wij verblijven in ‘Shiraz’ met prachtige uitzichten over de wijngaarden en de bergen! Dit worden nog 2 weekjes echte vakantie voor ons!

Eerste keer

Echt moederdag vandaag. Toch een mooi en speciaal gevoel, zo’n eerste keer met Casper. We hebben er vandaag van geprofiteerd en hebben alleen onze nieuwe omgeving een beetje verkend. Dat is zoals jullie kunnen zien op de foto’s wel echt de moeite.
Voor de geïnteresseerden: hier klikken. Liesbeth, Erik, Simon en Joppe zullen jullie graag zien komen.

Ubuntu House bezocht

We zijn vandaag langsgeweest in het kindertehuis waar Casper tot vorige week werd verzorgd. Ouma Miems en oupa Naas hebben ons heel hartelijk ontvangen en waren heel blij kleine Casper terug te zien. We hebben een kijkje genomen in de kinderkamer waar het net badtijd was. Ook het bedje waarin hij geslapen heeft, moet natuurlijk op de foto. De aunties waren druk in de weer met papflesjes, maar hadden toch nog wel even tijd voor onze/hun kleine jongen. Namiddag terug naar huis, waar Lottie en Louis (twee van de zes lieve honden van de familie) ons de hele middag gezelschap hebben gehouden. Het gaat nog altijd heel goed met Casper. Hij slaapt, eet, lacht, speelt,… Een echt zonnetje. Hij is vanavond trouwens in slaap gevallen voor de open haard…

Geboortemoeder ontmoet

Gietende regen ineens. Het is blijkbaar toch winter in Zuid-Afrika. Maar vandaag stond er toch geen touristische uitstap op het programma. Wij hebben een veel belangrijkere afspraak. Vandaag ontmoeten we de geboortemoeder van Casper.
Eerst nog wat dingen in orde brengen: foto’s laten afdrukken, brief schrijven… Om 14 h is het dan zover. De ontmoeting was heel erg emotioneel, maar wel een heel fijne ervaring die we niet snel zullen vergeten. Zoals jullie wel zullen begrijpen, vinden we deze gebeurtenis veel te persoonlijk om er meer over te vertellen of foto’s op het internet te zetten.

Regen of niet, vandaag willen we nog eens wat van Zuid-Afrika zien. We nemen de auto en vertrekken richting Tulbagh. Dit is een mooi gerestaureerd stadje in een dal achter de Du Toitbergen. De rit ernaartoe en terug loopt door twee verschillende bergpassen, waar je geweldige uitzichten hebt.
Alles gaat goed, tot er plots een rivier opduikt… midden over de weg. Heel mooi, maar we kunnen er natuurlijk niet door! Via een andere weg zijn we dan toch op onze bestemming geraakt.
Vanavond zijn we nog gezellig bij Eric en Liesbeth gaan eten. Liesbeth had heel lekker gekookt. En Casper is een hele brave jongen geweest.

Weer een natte dag. Maar er valt wel wat te beleven vandaag op ‘Mooi Bly’. De wijn van dit jaar wordt gebotteld. Wij zijn een kijkje gaan nemen en Sven heeft zelfs een handje toegestoken.
Namiddag zijn we nog eens naar de mall in Tygervalley geweest. Casper begint zich nu ook op zulke plekken thuis te voelen. Voor hem zijn plaatsen met veel mensen, veel lichtjes en veel lawaai allemaal nieuw. Maar na 2 weken wennen, begint hij het zelfs leuk te vinden.

We zullen toch ook maar eens een fotootje van in de Mugg & Bean op de website zetten. We zijn er ondertussen al zo vaak geweest om mail te lezen en foto’s op de website te zetten. En natuurlijk drinken we dan al eens een koffietje.
Het weer wordt trouwens weer wat beter. Joepie!!

Prachtig weer vandaag, dus maken we nog eens een uitstapje. We gaan naar Hermanus, een kustplaatsje waar je van juni tot oktober de walvissen in de baai kunt gaan bekijken. Geen walvis te zien, maar de rit en Hermanus op zich zijn al meer dan de moeite waard.

Laatste update uit Zuid-Afrika

Ja, dit is de laatste keer dat we de website van hieruit aanpassen. Morgen Caspers visum ophalen, nog koffers pakken en dan moeten we naar huis… Met dit mooie weer profiteren we vandaag nog van de laatste dag vakantie. Als middageten wordt er dus gebraaid!
Tot gauw!

Naar huis

Na een kort nachtje zijn we dan vanmorgen om 7 h opgestegen in Kaapstad. De vliegreis is eigenlijk heel goed verlopen. Nadat Casper alles had gezien – hij is wakker gebleven van 4 h 30 tot na 9 h – is hij uiteindelijk toch maar gaan slapen. Voor Casper is zo’n vliegtuigbedje wel niet echt comfortabel. Hij wordt er al wat groot voor! Op een paar korte huilbuitjes na, heeft hij zich voorbeeldig gedragen!
Na een korte stop in Frankfurt, zijn we dan uiteindelijk om 22 h 10 geland in Brussel. Daar stonden onze families vol ongeduld te wachten. En ja… ze werden onmiddellijk getrakteerd op een glimlach van onze kleine schat!

Heel fijn om thuis te komen! Bedankt allemaal voor de versiering. En bedankt papa en mama voor het verzorgen van de beestjes, het huis en de tuin!
Na wat uitpakken en opruimen, is de familie namiddag langsgekomen om onze kleine Casper te leren kennen. Wat een gezellige drukte!